Kandalama hotell, verd eit besøk!

A propos telt

Kvinnene frå møtet den 8 mars snakka også om problemet med at fleire familiar må dela telt i leirane mens dei ventar på betre bustad. Somme bur framleis under plastikk-presenning.

Like etter bølgja bad regjeringa om telt, mange telt, 50,000 telt. Då telta vel var tinga, bestemte dei seg for at det ikkje var trong for telt likevel. For seint, alle telta var på veg. Og for å få tollklarera telta som alt var komne, måtte alle organisasjonar oppgje i detalj kor mange telt kvar liten landsby treng. Dei siste fire-fem vekene har me her i Trinco venta på 1000 familietelt som ligg i tollen i Colombo. Sist veke vart dei endeleg frigjevne, men samstundes vart nye tollreglar innførde, telta vart tatt tilbake og innlemma i det nye tollsystemet. Så no må me søkja på nytt, for tredje gong, om frigjeving av telta.

Kvinnedagen

Moete i byhallen i dag, med seksti kvinner fraa leirar i Trincomalee som ville fortelja korleis dei opplevde situasjonen sin. "Om eg visste korleis livet ville verta etter tsunamien, hadde eg heller lete bylgja ta meg," sa ei. "To familiar eller meir bur i eitt telt, me har ikkje lenger privatliv. Det er varmt, og me kvinner sit inne i telta heile dagen," sa ei anna. "Me vil ha hus, ikkje telt og mellombelse loysingar," var bodskapen fraa alle. Moetet vitna om mangel paa informasjon, mangel paa framgang i hjelpearbeidet, mykje frustrasjon.

I gaar moette eg ein major som var like frustrert som desse kvinnene, ogsaa han over mangel paa framgang. "Ingenting skjer, etter ti veker bur folk enno i telt." Han klaga over at ingen spoer dei det gjeld korleis dei vil organisera livet sitt etter tsunamien. Han sa seg ikkje samd i mine ymt om at regjeringa stikk kjeppar i hjula heller enn aa tilretteleggja for dei som vil hjelpa, men han saag ut som om han hadde tenkt same tanken.

Ein interessant allianse.
God 8 mars!

Laurdag i Trinco

Etter ein dag hartal med butikkar og kontor stengde i protest mot torsdagens byggjeprosjekt, er laurdagen veldig, veldig normal. Trafikk-kaos i byen, kakafoni av tuting fraa tusen tuk-tukar som proever aa pressa seg framom kvarandre i strevet for aa koma fyrst fram med sine fem passasjerar og fjorten plastikk-posar fraa dagens markedsvitjing. Innimellom dette eit utal av bussar som skal til Irranaikerny, Colombo eller Sinnakinniya, lastebilar som stoppar midt i gata for aa lossa ris, kokosnoetter eller arak-brennevin, damer i sari som koyrer motorsykkel og ungdom paa sykkel som truleg aldri har hoyrt at det fins reglar for korleis ein skal oppfoera seg i trafikken.

Here we go again

Og saa er ballet i gang att. Utgangsforbod og hartal. Denne gongen paa grunn av ulovleg bygging. Av alle ting vel eit av regjeringspartia aa starta husbygging for sinhalesarar paa leikeplassen bak stadion, eit omraade som er regulert som fellesareale og der det absolutt ikkje er meining at nokon skal byggja hus. Resultatet er demonstrasjonar, vegstenging, brenning av bilar, steinkasting. Saa no er det utgangsforbod. Gatene toemest, og det er tid aa koma seg heim fraa jobb.