Vi går mot ein varm sommar

Luftkondisjonering er nyttig når gradestokken kryp mot 50, men kanskje er utstyret ikkje så vakkert reint arkitektonisk. I byen min vert det no gjort noko med dette (den arkitektoniske biten), sjå link eller kommentar. Dette gjeld fyrst og fremst dei som bur langs gatene den ærverdige brukar når han skal heim om kvelden. I tillegg til at folk i dette tilfellet fekk 2 dagar på seg til å fjerna alt utstyr som kan gjera dei varme sommardagane levelege, har dei - etter sigende - også fått instruks om at alle vindauger som vender mot gata skal vera lukka mellom klokka seks og ni om kvelden, og at dei heller ikkje får lov å stå nær vindauga i denne tida. Det kan jo vera at den ærverdige kjem forbi... Om det er estetiske grunnar til at folk skal gjerast usynlege er uvisst.

Hjelp til Afrika

Eg les i Klassekampen at Noreg i løpet av dei siste 60 åra har gitt utviklingshjelp til Afrika tilsvarande omlag 1 milliard US dollar. Til samanlikning kan eg nemna at presidenten i dette landet sist mandag tildelte omlag 1 milliard US dollar til bygging av diverse offentlege bygningar og prosjekt i hovudstaden, der lykkeslottet og gatelysa (sjaa siste post) er nokre av mange tilsvarande tiltak.

Lykkeslott

Eg les at det skal byggjast eit lykkeslott i byen min (Palace of Happiness). Prisen er 101.7 millionar Euro, omlag 900 000 000 kroner. Sidan slottet skal stå ferdig neste sommar, reknar eg med at eg vil kunna vitja slottet og oppleva lykka før eg eingong flytter frå denne byen. Spennande!

Vidare les eg at det skal byggjast nokre nye fontener og litt gatelys for 41 millionar USD. Og eit vinterolympisk kompleks med arenaer og hotell for 179.8 millionar Euro. Det siste er visstnok i vona om å få vinterolympiske leikar til landet! Var det nokon som snakka om økonomiske nedgangstider?

Rått og rote

I går høyrde eg at ei jente som hadde fått plass på eit kveldskurs i språk på universitetet her i byen, hadde måtta skriva under på ein avtale der ho forplikta seg til ein viss dresskode. Ho må møta på kurset i tradisjonell kjole med nasjonalt broderi. Kjolen skal vera mørk grøn eller mørk blå (raud kjole er berre for fest og fritid, skohælen skal ikkje vera høgare enn ca 2,5 cm, og ho må ha lange fletter. Om ho ikkje har langt hår, kan ho betala 500,000 manat (ca 35 dollar)og få utlevert falske fletter til bruk i løpet av kurstida.
Er det ikkje bra at Friundervisninga ikkje har krav til kursdeltakarar om å møta i bunad?

Ein kollega meinte at av alle jenter med lange fletter (og dei er mange, det kan eg lova), har ca 80 % kort hår og brukar falske fletter.

Litt meir: Den høgverdige er venta på vitjing til ein av provinsane i nær framtid. Difor har den lokale styresmakta bestemt at alle tak skal malast grøne (flagget sin farge, gjesten kjem med helikopter). I tillegg har alle jenter med lyst hår fått melding om å farga håret mørkt.

Eg seier ikkje meir.

Treplanting

I dette landet er treplanting ei viktig nasjonal oppgaave. Kvar verksemd har ansvar for sin teig, og kvar vaar er heile folket i sving med aa planta vintergroene tre. Saa ogsaa det diplomatiske samfunnet. Sist laurdag vart me alle kalla ut for aa planta. Verten er 'the esteemed', som leiaren ifoelgje protokollen skal tiltalast.
No er miljoet rundt plantinga litt annsleis enn slik det var daa eg gjekk i grunnskulen og klassen min vart send opp i lia for aa planta gran eller furu. Dansarar av dette slaget hadde me t.d. ikkje!


Nokon hadde lagt vel til rette foer me starta arbeidet. Det var ikkje naudsynt aa grava hol, og spaden var lagt paa plass slik at me lett kunne starta arbeidet. Verten opna med aa planta sitt tre. Han hadde litt finare spade enn oss andre, men de faar ikkje sjaa bilete av gullspaden eller sjoelve arbeidet hans.


Ferdig! Mine to medarbeidarar i treplanting beundrar resultatet. Det var mange tree aa planta, og ryktet seier at ein av ambaasadorerane planta heile tjue tre denne dagen.


Mat og drikke er viktig etter saa mykje hardt arbeid. I mi skuletid hadde me med matpakke. Det var ikkje naudsynt her. Kokken hadde det travelt og laga mykje god mat!


Noko av maten vart laga i tamdyr-ovn; tradisjonell leireovn som ein finn i dei fleste hagar pa landsbygda, og ofte ogssa i byane.


Handvask etter plantinga, foer ein tek til aa eta, er viktig! Her ventar gutane med vaskeutstyr verdig ein president. Men me andre fekk ogsaa vaska oss i gullkaret.


Deretter vart 'matpakken' servert.


Under maten var det synging og dansing av dei beste artistane landet kan moenstra. Me treplantarar dansa og, men det kan eg heller ikkje visa bilete av. Eg kan derimot avsloera at dansekunstene mine vart beloenna med floyelsmateriale i finaste kvalitet, nok til aa laga meg tre turkmenske kjolar i tradisjonell fasong. Eg maa berre setja i gang med aa brodera pynten...